Ксилитолот има помалку калории, не предизвикува расипување на забите на ист начин како што предизвикува шеќерот и се наоѓа во многу гуми за џвакање, бонбони, пасти за заби и други производи без шеќер. Но една голема нова анализа го отвори повторно прашањето за неговата долгорочна безбедност за здравјето на срцето.
Истражувачите анализирале податоци од 17.710 луѓе од две големи кохортни студии во Европа и Канада и пронашле поврзаност помеѓу повисоките концентрации на ксилитол во крвта и поголемиот ризик од сериозни кардиоваскуларни настани. Резултатите се интересни, но со една многу важна забелешка: студијата не докажува дека консумирањето ксилитол предизвикува срцев удар или мозочни удари.
Научниците ги набљудувале концентрациите на ксилитол во крвта на учесниците и ги споредиле со појавата на големи кардиоваскуларни настани, вклучувајќи срцев удар и мозочен удар и смрт поврзана со срцеви и крвни садови. Во канадската група луѓето со највисоки концентрации на ксилитол имале 57 проценти поголем релативен ризик од голем кардиоваскуларен настан во споредба со оние со најниски концентрации. Во европската група, која била следена значително подолго, била пронајдена иста поврзаност, но била послаба – највисоките нивоа на ксилитол биле поврзани со приближно 18 проценти поголем релативен ризик. Бројките звучат алармантно, но тие не значат дека лицето што џвака мастика со ксилитол има 57 проценти поголема веројатност да добие срцев удар.
Корелацијата не е иста како и причинско-последичната врска. Токму ова е најважно при толкувањето на резултатите. Станува збор за опсервациска студија, а ваквите студии можат да покажат дека два феномена се јавуваат почесто заедно, но не можат сами по себе да докажат дека едниот го предизвикува другиот. Дополнително, самото човечко тело произведува одредено количество ксилитол како дел од нормалниот метаболизам. Затоа, концентрацијата на ксилитол измерена во крвта не е едноставна мерка за тоа колку некој проголтал преку храна или мастика за џвакање. Други фактори, вклучувајќи го и метаболичкото здравје на поединецот, може да влијаат на резултатите. Затоа, научниците не тврдат дека секој треба да престане да користи производи со ксилитол, но веруваат дека добиените резултати оправдуваат понатамошно истражување за неговата долгорочна безбедност.
Зошто научниците воопшто почнаа да ги истражуваат ксилитолот и срцето? Ова не е првпат ксилитолот да биде под лупа за неговото можно влијание врз кардиоваскуларниот систем. Поранешните истражувања од истата група покажаа поврзаност на повисоки концентрации на ксилитол со кардиоваскуларниот ризик, а лабораториските експерименти отворија уште едно интересно прашање. Истражувачите пронајдоа знаци дека ксилитолот може да ја зголеми реактивноста на тромбоцитите, крвни клетки што играат клучна улога во формирањето згрутчувања. Ова е важно бидејќи згрутчувањето на крвта може да придонесе за срцеви и мозочни удари. Но дури и тие резултати сами по себе не се доволни за да се заклучи дека вообичаената консумација на ксилитол кај луѓето предизвикува вакви настани.
