Денеска, 24 октомври, се одбележува Денот на Обединетите нации (ОН), во знак на сеќавање на стапувањето во сила на основачката Повелба на организацијата во 1945 година. Повелбата беше потпишана на 26 јуни истата година, а стапи во сила откако беше ратификувана од потребниот број држави, вклучително и од петте постојани членки на Советот за безбедност.
Денот на ОН потсетува на создавањето на меѓународна организација чија цел е зачувување на мирот, спречување нови глобални конфликти и унапредување на меѓународната соработка по Втората светска војна.
Повеќе од осум децении подоцна, Обединетите нации остануваат најширокиот форум за меѓународна соработка, иако нивното функционирање се одвива во услови на спротивставени политички, економски и безбедносни интереси меѓу државите.
ОН не претставуваат светска влада и немаат неограничени овластувања. Нивната способност да влијаат врз меѓународните случувања зависи од меѓународното право, одлуките на надлежните тела и подготвеноста на земјите-членки да соработуваат.
Организацијата има значајна улога во справувањето со хуманитарните кризи, помошта за бегалците, заштитата на децата, унапредувањето на јавното здравје и следењето на состојбата со човековите права.
Во рамките на системот на ОН дејствуваат бројни агенции и програми со различни надлежности. Детскиот фонд на ОН (УНИЦЕФ) работи на заштита на децата и нивните права, Светската здравствена организација ги координира меѓународните активности во областа на здравството, а Високиот комесаријат на ОН за бегалци им обезбедува поддршка на луѓето принудени да ги напуштат своите домови.
Обединетите нации учествуваат и во дипломатски посредувања и мировни операции. Во зависност од мандатот и условите на теренот, овие активности можат да придонесат за следење на прекините на огнот, заштита на цивилното население и создавање услови за политички преговори.
Сепак, хуманитарната помош и дипломатските напори не значат дека организацијата секогаш може да спречи војни или да ги запре сите прекршувања на меѓународното право.
Клучна улога во одлучувањето за меѓународниот мир и безбедност има Советот за безбедност на ОН. Негови пет постојани членки се Соединетите Американски Држави, Русија, Кина, Франција и Обединетото Кралство. Секоја од нив има право на вето врз суштинските одлуки, што може да влијае врз можноста за постигнување согласност по прашања од меѓународно значење.
Генералното собрание, во кое членуваат сите држави-членки на ОН, претставува форум за дискусија за глобалните предизвици и усвојување резолуции. Иако резолуциите на Генералното собрание во најголем дел не се правно обврзувачки, тие можат да го одразат степенот на меѓународна поддршка за одредени ставови и иницијативи.
