- Денес, народот со право го смета ова поглавје за едно од најтемните во својата историја – кое никогаш не смее да се повтори. Цврсто верувам во искреноста на оваа посветеност. Токму поради оваа причина, неодамнешниот обид за терористички напад – обидот за палење на Центарот на Еврејската заедница и синагогата во Скопјe – е толку длабоко вознемирувачки и алармантен. Како може заедница од едвај 150 члена да претставува закана за некого? Како може да се обвини за каква било штета?
- Во раководството гледам вистински сојузници не само против антисемитизмот туку и против сите форми на омраза и нетолеранција. Уверена сум дека властите ќе дејствуваат решително за да ги идентификуваат и да ги повикаат на одговорност оние што се одговорни за овој обид за терористички напад и да обезбедат дека ваквите акти – и опасните, површни и идеолошки водени наративи што ги поттикнуваат – ќе бидат недвосмислено отфрлени
За неколку дена ќе ја одбележиме 78-годишнината од независноста на државата Израел. Овој период на национално размислување е придружен со две дополнителни, длабоко трогателни комеморации: Денот на сеќавањето на холокаустот, кој го одбележавме минатата недела, и Денот на сеќавањето на паднатите војници и жртвите на тероризмот, кој му претходи на Денот на независноста.
Близината на овие три датуми во националниот календар на Израел не е случајност. Намерно е воспоставена за да се осигури дека никогаш нема да ја заборавиме огромната цена што ја плативме – и продолжуваме да ја плаќаме – за самото постоење на суверена независна еврејска држава: шест милиони Евреи убиени во холокаустот, повеќе од 25.000 паднати војници и над 5.300 жртви на тероризам.
И С. Македонија е дел од оваа болна историја. За време на холокаустот, речиси целата еврејска заедница на оваа земја – 7.144 Евреи – беше депортирана и убиена во Треблинка. Ова беа лојални граѓани: деца, жени и мажи што беа родени тука и кои веруваа дека оваа земја е нивно безбедно засолниште – надеж што трагично се покажа како неоснована.
Денес, народот со право го смета ова поглавје за едно од најтемните во својата историја – кое никогаш не смее да се повтори. Цврсто верувам во искреноста на оваа посветеност.
Токму поради оваа причина, неодамнешниот обид за терористички напад – обидот за палење на Центарот на Еврејската заедница и синагогата во Скопјe – е толку длабоко вознемирувачки и алармантен. Како може заедница од едвај 150 члена да претставува закана за некого? Како може да се обвини за каква било штета?
Еврејската заедница се гледа себеси како составен дел од општеството во С. Македонија – целосно ангажирана, со целосна припадност. Кој, тогаш, се обидува да ја прикаже поинаку?
Каква јавна атмосфера им овозможува на радикалните гласови – без разлика дали во политичките институции или на друго место – да нишанат на еврејската заедница и, правејќи го тоа, да охрабруваат акти на насилство против неа?
Дали ова поттикнување произлегува од политички платформи или од религиозни простори каде што екстремизмот сè уште наоѓа израз? Кој ја смета оваа мала заедница за одговорна за настаните на Блискиот Исток или за политиките на државата Израел – и покрај јасните меѓународни стандарди, вклучително и дефиницијата за антисемитизам на ИХРА, на која е посветена С. Македонија, кои експлицитно ги отфрлаат ваквите искривувања? Дали некој навистина верува дека оваа мала заедница има какво било влијание врз овие прашања?
Антисемитизмот е една од најстарите форми на омраза во човечката историја. Тоа не е еврејски проблем, тоа е општествен симптом на неможност да се прифати „другиот“.
Низ историјата, Евреите биле прогонувани од многу контрадикторни причини: поради религијата, затоа што биле етикетирани како комунисти, подоцна капиталисти, поради наводната раса и денес за постоењето на националната држава Израел – единствената демократска и либерална држава на Блискиот Исток – која продолжува секојдневно да се бори за својот опстанок, соочувајќи се со закани од повеќе фронтови.
Еврејскиот народ не може и не треба да се соочи сам со предизвикот на антисемитизмот. Ни требаат партнери. Во раководството гледам вистински сојузници во оваа борба – не само против антисемитизмот туку и против сите форми на омраза и нетолеранција. Уверена сум дека властите ќе дејствуваат решително за да ги идентификуваат и повикаат на одговорност оние што се одговорни за овој обид за терористички напад и да обезбедат дека ваквите акти – и опасните, површни и идеолошки водени наративи што ги поттикнуваат – ќе бидат недвосмислено отфрлени.
Само преку таква јасност и решителност можеме да се осигуриме дека овие инциденти никогаш повеќе нема да се случат.
Вивиен Аисен, амбасадорка на државата Израел
