Од наш агол
- Со превентивното присуство на полициски возила на клучните сообраќајни крстосници, со вклучени ротациони (сега модерни трепкачки) сини светла, без запирање, без казни, без демонстрација на сила, овие полициски возила испраќаат јасна и недвосмислена порака: внимавај, забави, почитувај ги правилата. Тоа не е порака на страв, туку на одговорност. Не е закана, туку предупредување. И токму тука се гледа суштинската разлика меѓу систем што сака да казнува и систем како „Сејф сити“ што сака да заштити
По подготвителниот период што заврши на први февруари, деновиве официјално започна да функционира новиот систем за безбедност на патиштата во Скопје и во другите градови низ Македонија популарно наречен „Сејф сити“. Очекувано, јавноста најмногу зборува за камерите, санкциите и за можните казни. Но она што тивко, речиси незабележливо, заслужува многу поголемо внимание и пофалба е еден фер и човечки потег на Министерството за внатрешни работи – превентивното присуство на полициски возила на клучните сообраќајни крстосници.
Со вклучени ротациони (сега модерни трепкачки) сини светла, без запирање, без казни, без демонстрација на сила, овие полициски возила испраќаат јасна и недвосмислена порака: внимавај, забави, почитувај ги правилата. Тоа не е порака на страв, туку на одговорност. Не е закана, туку предупредување. И токму тука се гледа суштинската разлика меѓу систем што сака да казнува и систем што сака да заштити.
Во општество каде што граѓаните со години се навикнати да ги доживуваат институциите како репресивен апарат, ваквиот пристап изгледа освежувачки. Наместо полицијата да се крие зад аголот, чекајќи грешка за да наплати казна, таа е јавно присутна, видлива и добронамерна. Наместо да ловат прекршители, полицајците на теренот практично ги спречуваат прекршоците да се случат.
Тоа е суштината на модерното сообраќајно управување – превенција пред репресија. Зашто целта на сообраќајните правила не е полнење на буџетот, туку зачувување човечки животи. Секое навремено намалување на брзината, секое дополнително внимание на пешачки премин, секое сопирање на жолто наместо „набрзина да се фати зеленото“, може да значи избегната трагедија.
Со овој потег, МВР испраќа порака дека е во служба на граѓаните, а не над нив. Дека безбедноста не се гради со страв, туку со доверба. Дека државата може да биде партнер, а не само судија. Во време кога често сме сведоци на сурови казнени политики, ваквиот превентивен модел покажува зрелост, одговорност и разбирање на реалноста на македонските улици.
Секако, санкциите се неопходни за оние што свесно и упорно ги кршат правилата. Но тие треба да бидат последната, а не првата алатка. Кога институцијата прво предупредува, а потоа казнува, таа покажува дека ѝ е грижа. А кога на граѓаните им се покажува грижа, тие полесно прифаќаат и обврски.
Затоа, овој превентивен пристап заслужува пофалба, но и континуитет. Ако сакаме побезбедни улици, помалку сообраќајни несреќи и поголема сообраќајна култура, токму ваквите мали, но суштински чекори се вистинскиот пат напред.
Понекогаш, најдобра казна е навременото предупредување. А најсилната порака на една институција е кога ќе покаже дека пред сè – штити.
