Фото: Пиксабеј

Домување

Испраната облека треба да мириса свежо, но многумина забележуваат дека понекогаш од машината за перење излегува застоена миризба. Проблемот ретко лежи во детергентот, туку во самиот уред, поточно во неколку дела што повеќето луѓе ги заобиколуваат со години при чистењето. Добрата вест е дека непријатните мириси можат да се отстранат брзо, евтино и без посебни средства. Комбинацијата од влага, топлина и остатоци од детергент создава идеални услови за развој на бактерии и мувла, а првиот знак дека нешто не е во ред обично е непријатниот мирис на облеката.
Гумената заптивка е најчестиот виновник. Наборите задржуваат вода, влакна, коса, па дури и мали предмети заборавени во џебовите. Ако ја расклопите со прстите, ќе најдете темни дамки, лигави наслаги или остатоци од мувла, иако уредот изгледа беспрекорно однадвор. Освен заптивката, проблематична е и фиоката за детергент и омекнувач. Остатоците од детергент во неа се згуснуваат со текот на времето и стануваат лепливи, а мувлата се развива во аглите. Во повеќето машини за перење, фиоката може целосно да се отстрани, па затоа се препорачува да се чисти најмалку еднаш месечно со топла вода и стара четка за заби. Третото критично место е филтерот на пумпата, обично сместен зад мал капак во долниот дел од машината за перење. Влакна, монети, спојници и други ситни работи завршуваат таму, а застоената вода брзо почнува да мириса. Пред да го отворите филтерот, ставете сад или крпа под него бидејќи може да истече малку вода. Дел од одговорноста лежи во начинот на кој ја користиме машината за перење. Перењето исклучиво на ниски температури заштедува енергија, но на 30 или 40 степени остатоците од маснотии и детергент не се раствораат целосно, туку се таложат во внатрешноста на уредот. Истото тоа важи и за прекумерни количества детергент и омекнувач, кои многумина ги користат верувајќи дека алиштата ќе бидат почисти и ќе мирисаат подобро, иако ефектот често е спротивен.