Вселенскиот отпад што ја напушта орбитата и паѓа кон Земјата е сè поголем безбедносен проблем, но и проблем за животната средина. Старите сателити и делови од вселенски летала влегуваат во атмосферата повеќе од трипати на ден, предупредуваат научниците. За време на овој процес, објектите горат во атмосферата, при што можат да ослободат штетни супстанции, а ако делови преживеат и паднат на површината на Земјата, можат да ја загадат животната средина или дури и да оштетат згради и инфраструктура, па дури и да ги загрозат човечките животи.
Следењето на ваквите остатоци е исклучително сложено бидејќи можат да ја напуштат орбитата и да се движат со брзина до 29.000 километри на час. Постојните методи за следење, кои се потпираат на радар и оптички системи, честопати не успеваат прецизно да го предвидат местото на падот, особено ако објектот се распадне за време на влегувањето во атмосферата. Поради тоа, опасните, па дури и токсичните остатоци честопати остануваат неоткриени или се наоѓаат доцна.
Но научниците од американскиот универзитет „Џонс Хопкинс“ и лондонскиот „Империјал колеџ“ тврдат дека пронашле нов начин за следење на вселенскиот отпад за време на повторното влегување во атмосферата, користејќи сеизмографи, инструменти што нормално се користат за откривање земјотреси. Клучот е во потрагата по записи за таканаречениот звучен шок, ударен бран што се јавува кога објектот ја пробива звучната бариера. Токму такви удари произведуваат деловите од авионот додека ја пробиваат атмосферата со голема брзина.
– Одамна знаеме дека вселенскиот отпад кога влегува во атмосферата создава звучни бумови на ист начин како природните метеороиди или суперсоничните авиони – рече Бенџамин Фернандо, постдокторски соработник на универзитетот „Џонс Хопкинс“ и еден од авторите на студијата.
За разлика од природните објекти од вселената, вештачкиот отпад обично влегува во атмосферата побавно и под помал агол, додека се распаѓа на многу посложен начин. Токму затоа, според авторите, претставува поголем ризик за луѓето на Земјата.
