Вештачката интелигенција (ВИ) веќе може за неколку секунди да напише текст, да реши задача или да создаде компјутерски код. За родителите тоа отвора едно непријатно, но сè поактуелно прашање: што треба да учат децата ако дел од вештините што со години ги сметавме за „вештини на иднината“ сега може да ги извршува и ВИ?
Економистот и автор Даниел Саскинд, кој повеќе од 15 години го проучува влијанието на технологијата врз работата и општеството, во текст за Гардијан (The Guardian) пишува дека одговорот не е ниту да ја забраниме ВИ, ниту да им дозволиме на децата целосно да ѝ го препуштат размислувањето. Неговата препорака е тие да учат и со ВИ и без неа.
Основните знаења, според Саскинд, стануваат поважни, а не помалку важни. Читањето, пишувањето, математиката и општото знаење му овозможуваат на детето да процени дали одговорот што го дала ВИ има смисла, да препознае грешка и да постави подобро прашање. Без сопствена основа, тешко е критички да се процени она што машината го нуди.
Тој го наведува и програмирањето како пример колку брзо може да се промени претставата за „сигурна“ вештина. Со години кодирањето се препорачуваше како подготовка за иднината, но денешните ВИ-системи веќе можат самостојно да создаваат големи делови од код. Затоа Саскинд смета дека е ризично образованието да се гради околу претпоставката дека постои една конкретна вештина што технологијата никогаш нема да може да ја преземе.
Поважно станува детето да научи да размислува, да разбира проблем, да поставува прашања и да проценува резултати, а ВИ да ја користи како алатка. Саскинд гледа потенцијал и во персонализираното учење со помош на ВИ, но истовремено предупредува дека децата не смеат да престанат самостојно да ги развиваат вештините што им овозможуваат да ја користат технологијата критички.
Дебатата, сепак, не е затворена. По неговиот текст, во Гардијан се појавија и реакции од експерти кои нагласуваат дека детското учење не може да се сведе на интеракција со технологија и дека контактот со наставници, родители и други деца останува незаменлив.
Прашањето затоа можеби веќе не е дали децата ќе користат ВИ, туку како да научат да ја користат без да ѝ го препуштат сопственото размислување.
