Војната со Иран ѝ донесе неочекувано олеснување на руската економија, која подолго време се соочува со сериозни предизвици. Зголемените цени на нафтата директно ги полнат државните приходи на Русија, овозможувајќи му на Кремљ да ја ублажи буџетската дупка и да продолжи со финансирањето на воените активности во Украина, анализира „Си-ен-ен“.
Според аналитичарот Бен Кахил од Центарот за стратешки и меѓународни студии (CSIS), Русија е „најголемиот победник“ од конфликтот, бидејќи сега може да ја продава својата нафта по повисоки, пазарни цени.
Ова доаѓа во критичен момент. Како што посочува Александра Прокопенко од Центар Карнеги Русија Евроазија, руската економија била на раб на буџетска криза, а сегашната состојба само „купува време“, без да ги реши структурните проблеми, пишува „Си-ен-ен“.
Цената на руската нафта „Урал“ достигна околу 90 долари за барел, што значително ги зголеми приходите. Според Сергеј Вакуленко, и умерено зголемување на цената носи милијарди долари дополнителни месечни приходи, од кои значаен дел завршува во државниот буџет.
Енергетските приходи се клучни за руската економија – тие сочинуваат околу една четвртина од буџетот и се директно поврзани со финансирањето на воените операции, нагласува Симоне Таљапиетра од Бругел.
Пред конфликтот, санкциите од Европската Унија и САД значително го намалија извозот на руска нафта, а купувачите бараа големи попусти. Но, по ескалацијата на кризата, дел од тие ограничувања беа ублажени, што овозможи зголемен извоз.
Особено се зголеми побарувачката од Индија, која го компензира недостигот на нафта од Блискиот Исток. Во одредени случаи, руската нафта дури достигна и повисоки цени од глобалниот репер „Брент“.
Според „Си-ен-ен“ конфликтот отвора дополнителни економски можности за Русија. Ормуска Теснина, која е клучна рута за глобалниот транспорт на енергенси, е под зголемен ризик, што го зголемува значењето на руските ресурси.
Како еден од водечките извозници на ѓубрива и втор најголем производител на природен гас, Русија бележи раст на нарачките, особено од африканските пазари.
Постојат и сигнали дека Европската Унија би можела да го одложи целосното укинување на увозот на руски гас, што би било дополнителен стратешки бенефит за Москва.
Кина и Индија сѐ повеќе размислуваат за диверзификација на снабдувањето, што може да ја зголеми нивната зависност од руските енергенси. Проекти како гасоводот „Моќта на Сибир 2“ повторно добиваат на значење.
Сепак, експертите предупредуваат дека ова може да биде привремено. Двете земји паралелно инвестираат во обновливи извори на енергија за да ја намалат зависноста од увоз.
И покрај краткорочните добивки, руската економија останува ранлива. Организацијата за економска соработка и развој (ОЕCD) прогнозира инфлација од околу 6% и скромен економски раст.
Ова укажува дека зголемените приходи од енергенси не се трајно решение за економските проблеми на Русија, кои се продлабочени од долготрајната војна и намалените инвестиции.
