Фото: ЕПА

На повидок најсериозна институционална криза во современата историја на меѓународниот фудбал

  • УЕФА ја обвини ФИФА дека ја преминала „црвената линија“ и го довела во прашање интегритетот на фудбалскиот спорт, додека од Цирих возвратија со остри критики, обвинувајќи го европското раководство за лицемерство. Во таква атмосфера, прашањето за евентуалното враќање на Русија веќе не претставува само спортска дилема туку и тест за односите меѓу двете највлијателни институции во светскиот фудбал

Европската фудбалска асоцијација (УЕФА) не покажува никаква подготвеност да го поддржи евентуалното враќање на руските репрезентации и клубови во меѓународните натпреварувања, и покрај сигналите што доаѓаат од Светската фудбалска федерација (ФИФА). Според британскиот весник „Гардијан“, ваквиот став на европската куќа на фудбалот може да прерасне во најсериозен институционален судир меѓу двете најмоќни организации во светскиот фудбал. Прашањето повторно се актуализира откако Меѓународниот олимписки комитет (МОК) условно ја ублажи суспензијата на Русија од меѓународните спортски натпревари. По оваа одлука, ФИФА соопшти дека внимателно ќе ги анализира новите околности пред да донесе евентуални одлуки за статусот на рускиот фудбал.

Моќните европски федерации остануваат против реинтегрирање на руските репрезентации и клубови во меѓународните натпреварувања

Според извори од неколку влијателни европски национални федерации, во седиштето на УЕФА во Нион во моментов не постои реална можност Русија да биде реинтегрирана во европските натпреварувања.
Најголемите и највлијателни фудбалски сојузи – Англија, Германија и Франција – и натаму цврсто се спротивставуваат на таквото сценарио. Тоа практично значи дека руските репрезентации би останале надвор и од европските квалификации за Светското првенство, кои формално се организираат под капата на ФИФА, но на европско ниво ги спроведува УЕФА. Ваквиот отпор не е нов. Пред три години УЕФА беше принудена да се откаже од идејата за враќање на руските младински селекции, откако повеќе од десет национални федерации најавија бојкот на натпреварувањата доколку таквата одлука биде реализирана.

Изборната година дополнително ја ограничува УЕФА

Дополнителен фактор што влијае врз позицијата на УЕФА се претстојните избори за претседател на организацијата, кои треба да се одржат следната година. Актуелниот претседател Александар Чеферин, според оценките на повеќе извори, нема намера да ризикува губење на поддршката од клучните европски федерации поради прашање што има силна политичка димензија.

ФИФА испраќа поинакви сигнали

За разлика од европската централа, од Цирих веќе подолго време пристигнуваат пораки дека треба да се бара модел за постепено враќање на Русија во меѓународниот фудбал.
Претседателот на ФИФА, Џани Инфантино, во неколку наврати изрази став дека долготрајната изолација не ги дала очекуваните резултати.
– Оваа забрана не постигна ништо, туку создаде уште повеќе фрустрации и омраза – изјави Инфантино во февруари во интервју за „Скај њуз“.
Во меѓувреме, во фудбалските кругови се споменува и можност ФИФА да се обиде да најде алтернативен модел за настап на Русија преку друга континентална конфедерација, слично на статусот што го има Израел. Сепак, според информации од европските федерации, таков потег би можел да предизвика нов бран незадоволство, а некои од водечките европски репрезентации веќе размислуваат за можен бојкот на Светското првенство доколку Русија биде вклучена на завршниот турнир.

Судирот меѓу Цирих и Нион веќе ескалира

Тензиите меѓу ФИФА и УЕФА дополнително се продлабочија по неодамнешниот спор околу одлуката на ФИФА по итна постапка да ја укине суспензијата на американскиот репрезентативец Фоларин Балогун непосредно пред натпреварот од осминафиналето на Светското првенство против Белгија. УЕФА ја обвини ФИФА дека ја преминала „црвената линија“ и го довела во прашање интегритетот на натпреварувањето, додека од Цирих возвратија со остри критики, обвинувајќи го европското раководство за лицемерство. Во таква атмосфера, прашањето за евентуалното враќање на Русија веќе не претставува само спортска дилема туку и тест за односите меѓу двете највлијателни институции во светскиот фудбал. Доколку нивните ставови останат непроменети, спорот би можел да прерасне во најсериозна институционална криза во современата историја на меѓународниот фудбал.