Анализите на карпите донесени од астронаутите за време на програмата „Аполо“ на НАСА открија нешто неочекувано: Месечината е хемиски извонредно слична на Земјата, што е проблем за класичните модели на нејзиното формирање. Ако голем дел од лунарната маса е формиран од материјалот на астероидот Теја, тогаш Месечината треба да има различен хемиски состав. Повеќе од 50 години откако мисијата „Аполо 17“ ја напушти површината на Месечината, научниците сè уште не можат со сигурност да објаснат како настанал природниот сателит на Земјата. Повеќето истражувачи се согласуваат за основната идеја: пред околу 4,51 милијарди години, огромен објект наречен Теја ја погодил младата Земја. Но големината на тоа тело и како тој судир ја создал Месечината сè уште се предмет на дебата.
Според доминантната теорија, протопланетата Теја се судрила со Земјата рано во Сончевиот Систем и ударот бил толку моќен што стопил голем дел од обете тела и исфрлил огромни количества материјал во орбитата, од кој подоцна се формирала Месечината. Проблемот е што компјутерските модели и хемиската анализа на лунарните карпи сè уште не даваат целосно кохерентна слика за настанот. Некои модели сугерираат дека Теја била со големина на Меркур, додека поновите симулации сугерираат дека можеби била речиси половина од големината на денешната Земја.
Анализите на карпите донесени од астронаутите за време на програмата „Аполо“ на НАСА открија нешто неочекувано: Месечината е хемиски извонредно слична на Земјата, што е проблем за класичните модели на нејзиното формирање. Ако голем дел од лунарната маса е формирана од материјал од Теја, тогаш Месечината треба да има различен хемиски состав.
– Карпите од Месечината се многу повеќе слични на Земјата отколку што треба да бидат – објаснува Вим ван Вестренен, планетарен научник од Универзитетот „Врије“ во Амстердам.
