- Историски гледано, Божиќ во Македонија не бил само празник на верата туку и симбол на заедништво и отпор. Во времињата на османлиското владеење, македонските семејства се собирале тајно околу огништето за да го прослават празникот, чувајќи ја верата како дел од македонската национална самосвест. Во периодот на македонското национално движење, Божиќ бил празник што ја зајакнувал македонската културна меморија и го потсетувал македонскиот народ дека духовната сила е еднакво важна како и политичката борба. Дури и во поновата историја, во време на економски кризи и транзиции, Божиќ останува празник што ја обединува македонската нација околу идејата дека човечноста и солидарноста се темели на опстанокот
Во едно мало село, за време на студена зимска ноќ, стар човек седел сам во својата куќа. Немал многу – малку дрва за огрев и парче леб на масата. Но кога слушнал тропање на вратата, ја отворил и видел патник што промрзнувал од студ. Без двоумење, го поканил внатре, му го дал единствениот леб и го покрил со својата стара наметка. Не е важно колку имаш, рекол старецот, важно е колку можеш да дадеш. Таа ноќ, иако сиромашен, тој човек почувствувал дека Божиќ навистина дошол во неговиот дом – не преку подароци, туку преку љубовта и човечноста.
Божиќ, во време на неизвесност, економски и општествени предизвици, доаѓа како потсетник дека светлината секогаш ја победува темнината. Тој не е само празник на традицијата туку и празник на вредностите што го обликуваат човештвото: љубов, милосрдие и надеж. Божиќ го слави раѓањето на Исус Христос – моментот кога, според христијанската вера, Бог се воплотува во човек за да ја донесе радосната вест за спасението. Празникот е исполнет со симболика: светлината на Витлеемската ѕвезда, скромноста на пештерата, радоста на пастирите и даровите на мудреците. Сите тие елементи нè потсетуваат дека вистинската сила не лежи во богатството или моќта, туку во духовната длабочина и човечката блискост.
Некои од најважните зборови на Исус Христос се токму оние што денес звучат како одговор на кризите: „Љубете ги ближните свои како себеси“, „Блажени се миротворците, зашто тие ќе се наречат синови Божји“, „Не грижете се за утрешниот ден“. Овие пораки не се само духовни упатства туку и практични принципи за општествена солидарност и човечка достоинственост.
Кога луѓето се соочуваат со сиромаштија, миграции, социјална неправда или загуба на доверба во институциите, Божиќ нè потсетува дека надежта е најсилниот ресурс. Тоа е празник што ја враќа вербата дека секој човек има вредност и дека заедништвото е патот кон надминување на кризите.
За светот, Божиќ е универзален симбол на мир и човечност, порака за глобална солидарност што ја надминува религиозната рамка. За Македонија, Божиќ е потсетник дека нашето општество може да се издигне над поделбите ако се врати кон основните вредности – љубовта кон ближниот, почитта кон различностите и стремежот кон правда. Во време на економска и политичка неизвесност, празникот е духовна сила што ја обединува нацијата.
Историски гледано, Божиќ во Македонија не бил само празник на верата туку и симбол на заедништво и отпор. Во времињата на османлиското владеење, семејствата се собирале тајно околу огништето за да го прослават празникот, чувајќи ја верата како дел од македонската национална самосвест. Во периодот на македонското национално движење, Божиќ бил празник што ја зајакнувал македонската културна меморија и го потсетувал македонскиот народ дека духовната сила е еднакво важна како и политичката борба. Дури и во поновата историја, во време на економски кризи и транзиции, Божиќ останува празник што ја обединува македонската нација околу идејата дека човечноста и солидарноста се темели на опстанокот.
Во оваа смисла, Божиќ може да се разбере и како правен и културен патоказ. Универзалната декларација за човекови права зборува за достоинството и еднаквоста на сите луѓе, а Европската конвенција за човекови права ја нагласува слободата на верата и совеста. Овие документи се современ правен одраз на истите вредности што Исус ги проповедал пред две илјади години. За Македонија, тоа значи дека празникот не е само духовна традиција туку и потсетник дека нашата држава мора да гради општество засновано врз човековото достоинство, солидарноста и правдата.
Божиќ не е само спомен на едно раѓање пред две илјади години туку живо сведоштво дека светот може да се преобрази преку љубов и солидарност. За Македонија, тоа значи да се гради општество што ќе ги става човечноста пред интересот и надежта пред стравот. Божиќ е патоказ – не само кон духовна светлина туку и кон општествена и македонска национална зрелост.
