Земјата под удар на најголемата сончева бура во последните 20 години
Сончева бура, најсилна во последните 20 години, се движи кон Земјата. Бурата е од четвртата категорија, што ја рангира меѓу поопасните, па затоа научниците предупредуваат на можни прекини во сателитската комуникација и сомнителна точност на навигациските системи. Добрата вест е дека се очекува поголема веројатност за гледање на аурора бореалис и во нашиот регион.
Центарот за предвидување на вселенското време на Националната метеоролошка служба на САД ја следи сончевата бура, која е високо рангирана на скалата на сериозност – оценка од четири од максимум пет.
– Во тек е силна бура од сончево зрачење S4 – ова е најголемата сончева бура регистрирана во повеќе од 20 години. Последниот пат кога имавме ниво S4 беше во октомври 2003 година. Потенцијалните ефекти се главно ограничени на лансирања во вселената, авијација и сателитски операции – се наведува во соопштението на Центарот на мрежата X.
Вселенските бури регистрирани во октомври 2003 година предизвикаа прекини на електричната енергија во Шведска и оштетија трансформатори во Јужна Африка, според Центарот за предвидување на вселенското време. Кога сончевите зрачења ќе стигнат до Земјата, тие можат да претставуваат зголемен ризик од изложеност на зрачење за астронаутите во ниската Земјина орбита, како што се оние на Меѓународната вселенска станица, како и за патниците на поларните рути. Во време на зголемен ризик од зрачење, астронаутите може да се преселат во делови од вселенската станица што се подобро заштитени, како што беше случајот за време на претходните сончеви бури, како екстремната геомагнетна бура што се случи во мај 2024 година.
Зголеменото зрачење може да претставува ризик и за сателитите на кои се потпираме за комуникација и навигација.
Додека бурите од сончево зрачење претставуваат ослободување интензивни наелектризирани честички што брзо се движат кон Земјата, побавните геомагнетни бури се предизвикани од коронални масовни исфрлања или експлозии на плазма и магнетни полиња од надворешната атмосфера на Сонцето. Кога ова е насочено кон Земјата, може да се појават големи нарушувања во магнетното поле на Земјата, што резултира со геомагнетни бури. Зголемената сончева активност предизвикува појава на аурори што „танцуваат“ околу половите на Земјата, познати како северна светлина т.е. аурора бореалис и јужна поларна светлина или аурора аустралис. Кога честичките од короналната маса ќе го достигнат магнетното поле на Земјата, тие комуницираат со гасовите во нашата атмосфера и создаваат различни обоени светла на небото.
Поларната светлина може да биде видлива над поголемиот дел од северната половина на САД, а потенцијално и на југ до Алабама и северна Калифорнија, во делови од Европа, па дури и овде.
